ingekochte eigenheid
maandag, 17 oktober 2011 07:38

Wat we al langer weten: de interesse van kopers in fysieke producten neemt af ten gunste van interesse in immateriële waarden. Opvallend is dat het antwoord op de vraag ‘en welke immateriële waarden zijn dat dan voor ons?’ van buiten moest komen.
Fabrikanten hebben immers het bedenken en invullen van deze abstracties tot nu toe vrijwel geheel uitbesteed aan externe bureaus in de vorm van reclamecampagnes, designtrajecten, onderzoek etc. Zij waren het die zeer belangrijke componenten zoals waarden en identiteiten mochten bedenken, kiezen en uitwerken. Van strategie tot typografie kwam alles van derden. Natuurlijk zijn er ‘kloppende’ voorbeelden van rake adviezen. Vooral als die adviseurs het bedrijf in kwestie goed kennen. Maar de relatie tussen opdrachtgevers en adviseurs krijgt steeds meer een nomadisch karakter. Aan beide kanten.
Nog los van de mismatches die er in veel van deze trajecten zijn opgetreden (hoe authentiek zijn de ideeën? Is de extern bedachte persoonlijkheid wel wie we kunnen zijn?) klopt dit qua procedure in deze tijd niet meer. Maar het klopt ook energetisch gewoon niet. De bedachte merkpersoonlijkheden, imago’s, identiteiten, corporate stories en visies zijn in de meeste gevallen geen waar eigendom van de opdrachtgever en dus niet verinnerlijkt. Ingekochte eigenheid werkt steeds minder. Binnen en buiten zijn niet verweven. En dat kun je maar beter wel nastreven.
Zeg nu niet dat fabrikanten dat niet kunnen, het oppakken van die eigenheid. Steve Jobs kon het ook, en vele andere voorbeelden geven aan dat je die skills best in huis kunt hebben of sterk naar binnen kunt trekken.
Hebben die externe bureaus dan nog wel een bestaansrecht?
Jazeker, maar hun rol in het proces wordt anders. Experts worden meer coaches, uitdagers, voorwaardenscheppers voor de processen waar de opdrachtgever de regie over voert. Ook de morele en de ethische regie. Co-creatie en betrokkenheid van alle stakeholders in alle fases wordt een uitdaging op zich. Het laten ontstaan van ideeën in deze dialogen vereist andere professionele vaardigheden. Consumenten willen geen aangeplakte sferen meer zien, maar in hun persoonlijke leven worden geprikkeld en bijgestaan - variërend van praktische tips tot zingeving. Ook die ommezwaai hoort bij de facilitering.
Bij de fabrikanten ligt de schone opdracht om daarbij meer vanuit hun eigen gevoel, creativiteit en intuïtie te gaan werken. En zo subjectief en visionair mogelijk uit de objectieve kast te komen. Bazen die roepen ‘gevoel, dat doe je maar in het weekend’ mogen op lang verlof.

 

 

Voeg je reactie toe

Je naam:
Onderwerp:
Reactie: